reklam

Manşet

bir iyi (olmayan) geceler hilkayesi

Yazar Subcomandante 12 Temmuz 2017 Çarşamba 0 yorum
bir zamanlar, samatya'da, oturduğum mahallede bir devran amca yaşardı. amca'nın arayanı soranı yoktu, yalnız bir adamdı. yine de kimseye eyvallahı yoktu. hatta 12 eylül dönemlerinde milletin kızmasına rağmen evinde devrimcileri saklamış, onlara kol kanat germişti. bu yüzden işkenceye alınmış fakat bir tek isim ağzından çıkmamıştı. devran amca bir gün kalp krizinden öldü ve toprağa verildi. bir süre sonra bir bahçeden kopardığım çiçeklerle mezarını ziyaret ettim. daha önceden kendisinin hazrılattığı mezar taşını getirip başucuna dikmişlerdi. devran amca mezartaşına öyle bir söz yazdırmıştı ki, o gün bugündür ben anlaşılmadığımı düşündüğün anlarda o söz ile yolumu bulurum. mezartaşında büyk harflerle şöyle yazıyordu.
''BANA YAŞARKEN DEVRAN DERLERDİ. ŞİMDİ SİZ NE DERSENİZ DEYİN.''
öyle kardeş...

Hiç yorum yok: